Τα σήμαντρα

Τα σήμαντρα

Όλες μου τις ζωές τις κράτησα για σένα
σε αναλλοίωτους των αλλοτινών
τα γυρισμένα στον άνεμο χέρια μου,
μετρούν βράδια πικρής γιορτής.

Και τα μικρά παιδιά σε κυνηγάνε,
με τους ανέμους της ονειρικής γιορτής
πρωτόγνωρος δικός μας ήλιος,
που φώτισε τα σήμαντρα σαν έφτασε πρωί.

Και ο παλμός μου που απλώνεται στα σήμαντρα
με συντροφεύει Κυριακές που σε θυμάμαι,
χτύπος καρδιάς που γράφεται στο χρόνο,
στο χρόνο που γυρνάς μόνο για μένα.

Όταν τις Κυριακές μου λένε γιόρτασε,
θυμάμαι το ποτάμι το πρωί
εσύ μέσα στο φως να είσαι δίπλα μου,
να μ' αγαπάς για όλη τη ζωή.

Boston.

Elegant Giraffes

Elegant Giraffes

He wondered if his verse was made for mules
and chickens cackling their jazzy tales;
composing dull sonnets was chased by bulls,
by elegant giraffes and crazy snails.

Amid the donkeys, in his country cot,
while gulping spirits the pig-farmer writes;
his scrawl becomes a cultivated naught
and straight he quaffs one more for his insights.

The detrimental muse of his confused
absconding inspiration, though, evades
poetics so much alcohol-abused
and drinking up the Absinth liquor, fades.

The prompting advent of a healthy burp
made pigs and chickens to comment 'superb'!

© 06-27-2013, G. Venetopoulos, All Rights Reserved
(English sonnet, Iambic pentameter)